(Hans) Versteeg

Hansa (Hans Versteeg) maakt vanaf de eeuwwisseling een snelle ontwikkeling door. Als veelzijdig ontwerper neemt het vrije werk een steeds belangrijkere plaats in, aanvankelijk in de vorm van fotografie maar in de jaren 10 volgt een ook voor hem onverwachte stap naar schilderkunst in olieverf. In korte tijd heeft hij zich ontwikkeld tot een schilder met een zeer groot talent voor stofuitdrukking, vergelijkbaar met de meesters uit de zeventiende eeuw waaronder Gerard ter Borch. Hansa vindt zijn onderwerpen echter in de eigentijdse wereld van de 21e eeuw zoals blijkt uit onder meer zijn bloemstillevens verpakt in cellofaan.

Zijn schilderijen die vaak neigen naar het hyperrealisme, kenmerken zich door een spel van sprankelende en soms contrasterende kleuren, licht, reflectie, beweging en een fotografische benadering van de afgebeelde objecten door deze te verscherpen of juist te vervagen. Hierdoor ontstaat een focus effect dat in de schilderkunst slechts zelden is toegepast.

Hoewel de werken van Hansa figuratief zijn, balanceren zij soms op de rand van abstractie. Dat geldt vooral voor zijn werken waarin zwevende doeken in een landschap of voor een horizon te zien zijn, een onderwerp geïnspireerd op de Italiaanse kunstenaar Tiepolo. Een thema dat eerder door Hansa in zijn foto’s werd uitgewerkt. In de schilderijen wordt op subtiele wijze het verschil getoond tussen glanzende, kleurrijke en transparante texturen van doeken die worden meegevoerd op de wind. Deze schilderijen ontlenen hun schoonheid aan de verschillen in textuur, vergelijkbaar met een abstract schilderij. Hoewel de kleuren intens kunnen zijn en de zwevende doeken een dynamisch effect teweeg brengen, stralen de schilderijen een ingetogen rust en sereniteit uit waardoor de intimiteit van het kunstwerk gewaarborgd wordt. Dat is volgens Hansa waar een geslaagd kunstwerk aan moet voldoen; het herbergen van intimiteit en het vinden van de perfecte balans tussen het emotionele en het rationele.
drs. Diana P.T. Kostman, kunsthistorica

From the turn of the millennium Hansa (Hans Versteeg) developed rapidly. As a versatile designer his free style work plays an ever-growing role, initially in the form of his photography.  Unexpectedly, for himself and others, Hansa made a change in 2010 to oil painting as an art form. Over a short period of time, he developed into a painter with a major talent for fabric expression, similar to the masters of the 17th century such as Gerard ter Borch. Hansa, however, is inspired by the subjects in the contemporary world of the 21st century, as can be seen from his cellophane wrapped flower-still life subjects.
His paintings that often tend towards hyperrealism are characterised by an interaction of sparkling and sometimes contrasting colours, light, reflection, movement and a photographic approach of the depicted objects by sharpening or rather blurring them.
This creates a focus effect that is only rarely applied in painting.
Although the works of Hansa are figurative they are sometimes on the edge of abstraction. That is especially true of his works featuring floating cloths in a landscape or horizon, a theme based on the work of the Italian artist Tiepolo. Hansa elaborated this theme in his earlier photographs. The paintings are subtly showing the difference between glossy, colourful and transparent fabric textures that are being carried away in the wind. These paintings derive their beauty from the difference in texture, similar to an abstract painting. Despite the colours that may be intense, and the floating fabrics that have a dynamic effect, the paintings still feature a subdued calm and serenity securing the intimacy of the work of art. According to Hansa these are the preconditions for a successful work of art: intimacy and the search for the perfect balance between the emotional and the rational.
drs. Diana P.T. Kostman, art historian